Technikum

Czas trwania nauki wynosi 5 lat, języki obce do wyboru: angielski, niemiecki, francuski, rosyjski.

1. Technik handlowiec

Technik handlowiec w ramach swoich zadań zawodowych nauczy się:

  • organizować i prowadzić działalność małej firmy handlowej,
  • analizować rynek pod względem oczekiwań i potrzeb klientów,
  • badać możliwości wzrostu udziału firmy na rynku,
  • identyfikować bariery występujące w handlu,
  • analizować skuteczność i efektywność sieci dystrybucji towarów i usług,
  • organizować i prowadzić działania reklamowe,
  • określać zasady i formy marketingu,
  • księgować typowe operacje gospodarcze, obliczać podatki,
  • prowadzić negocjacje handlowe,
  • określać koszty działalności handlowej.

Absolwent może podjąć pracę na średnim szczeblu zarządzania w przedsiębiorstwach o różnych formach własności, realizować podstawowe funkcje handlowe w punktach sprzedaży detalicznej, hurtowniach, magazynach. Przygotowany będzie do zorganizowania, uruchomienia i prowadzenia własnej firmy handlowej.

Absolwent technikum zdobędzie wiedzę o funkcjonowaniu rynku, potrzebach konsumentów, działaniach marketingowych, towaroznawstwie, technikach informatycznych, regułach współpracy z kontrahentami, organizacji pracy w punktach sprzedaży, rachunkowości, prawie cywilnym i handlowym.

Handlowiec w ramach swoich zadań zawodowych, wyszukuje dostawców towarów, usług, materiałów i surowców a także odbiorców towarów, usług i wyrobów gotowych. Kontaktuje się z partnerami handlowymi, prowadzi negocjacje, przygotowuje i zawiera umowy handlowe. Handlowiec stosuje różne formy i techniki sprzedaży, w zależności od szczebla obrotu towarowego, rodzaju towaru, rynku oraz oczekiwań klienta.

Do podstawowych obowiązków handlowca należy dokumentowanie zakupów i sprzedaży, prowadzenie rozliczeń handlowych, załatwianie reklamacji, analizowanie stanu zapasów towarowych. Handlowiec samodzielnie lub współpracując z innymi komórkami organizacyjnymi przedsiębiorstwa może prowadzić działania, w zakresie analizy rynku, marketingu, kalkulacji cen, oraz analizy kosztów handlowych.

Technik handlowiec to zawód dla osób:

  • aktywnych, sprawnie komunikujących się,
  • zrównoważonych emocjonalnie i odpornych psychicznie,
  • mających dobrą prezencję,
  • mających poczucie estetyki,
  • uczciwych,
  • potrafiących szybko rozwiązywać napotkane problemy,
  • otwartych na innowacje organizacyjno-techniczne i technologiczne,
  • gotowych do stałego podnoszenia kwalifikacji.

2. Technik informatyk

Technik informatyk zajmuje się nowymi technologiami w zakresie zasad gromadzenia, przekazu i przetwarzania informacji. Do najważniejszych zadań informatyka należą:

  • umiejętności tworzenia oprogramowania i znajomość specjalistycznego języka,
  • zarządzanie danymi i przekazywanie ich,
  • szyfrowanie informacji,
  • administrowanie systemów komputerowych,
  • projektowanie, tworzenie i zarządzanie stronami WWW
  • znajomość teoretyczna i praktyczna sprzętu komputerowego,
  • składanie i usuwanie ewentualnych usterek sprzętu komputerowego.

Zawód ten wspomaga skuteczne zarządzanie firmą, wspiera medycynę, edukację, komunikację i wielu innych dziedzin. Ponieważ jest to jedna z najszybciej rozwijających się branż, powstało wiele specjalizacji między innymi programista, administrator sieci komputerowych, projektant stron internetowych.

Informatyk musi być osobą samodzielną, która potrafi analizować sytuację i podejmować decyzje. Ponadto liczy się cierpliwość, spostrzegawczość oraz zdolność logicznego i abstrakcyjnego myślenia.

Cechy, które ułatwiają prace w tym zawodzie to:

  • zainteresowanie elektroniką i techniką komputerową
  • zdolności do nauk ścisłych
  • umysł twórczy, analityczny i logiczny
  • zdolność przewidywania skutków podjętych decyzji
  • dokładność i systematyczność
  • dobra koncentracja uwagi
  • jasne i precyzyjne formułowanie myśli
  • chęć ciągłego rozwoju i wzbogacania własnej osobowości
  • podatność na innowacje.

Przeciwwskazania zdrowotne. Nie ma szczególnych przeciwwskazań zdrowotnych do pracy w tym zawodzie. Utrudnieniem może być bardzo duża wada wzroku. W zależności od stanowiska istnieje możliwość zatrudnienia w charakterze informatyka osób niepełnosprawnych. Osoby poruszające się na wózkach mogą z powodzeniem wykonywać dostosowane do ich możliwości zadania. W niektórych pracach i przy odpowiednio dostosowanym sprzęcie informatykiem może być też osoba niedowidząca. Technik informatyk to zawód dla pasjonatów. Bez ciągłego treningu trudno osiągnąć efekty, dlatego bardzo ważna jest praktyka. Umiejętności praktyczne ćwiczone są w trakcie zajęć w pracowniach szkolnych, a także w trakcie dwóch 4 tygodniowych praktyk zawodowych u pracodawców.

Istotny jest również dobór efektów kształcenia podstawy programowej. Według analizy rynku pracy informatycy najczęściej posługują się językami programowania, takimi jak: SQL, HTML, CSS i PHP. Wśród narzędzi bazodanowych prym wiodą MSSQL, Oracle i MySQL.

Natomiast dane dotyczące ofert pracy jasno określają obszary zainteresowania pracodawców: 41% ofert pracy dotyczy programistów (w dużej części aplikacji internetowych), 20% administratorów sieci, a 16% instalatorów i serwisantów systemów komputerowych.

Według tych analiz oraz struktury ofert pracy kształcenie w zawodach branży IT jest nie tyle celowe, ale wręcz konieczne, ze względu nie tylko na zapotrzebowanie rynku pracy, ale również na tendencje rozwoju kraju w przyszłości. Ponadto kierunki kształcenia w kwalifikacjach zawodowych technika informatyka wydają się być optymalnie dopasowane do potrzeb rynku pracy.

3. Technik budownictwa

Technik budownictwa – osoba uprawniona do projektowania, lub kierowania robotami budowlanymi w ograniczonym, bądź nieograniczonym zakresie. Jest to zawód ciekawy, wymagający szerokiej wiedzy z dziedziny budownictwa.

Uprawnienia budowlane są udzielane w specjalnościach:

  • architektonicznej
  • konstrukcyjno-budowlanej
  • drogowej
  • mostowej
  • kolejowej
  • wyburzeniowej
  • telekomunikacyjnej
  • instalacyjnej – w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych
  • instalacyjnej – w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych.

Technik budownictwa może wykonywać i nadzorować organizację zadań zawodowych związanych z: budową domów jednorodzinnych, wielorodzinnych, obiektów przemysłowych i użyteczności publicznej, budową budowli inżynierskich, kosztorysowaniem robót budowlanych, utrzymaniem obiektów budowlanych, wytwarzaniem materiałów i elementów budowlanych, zarządzaniem budynkami.

Ze względu na różnorodność stanowisk pracy różne jest środowisko, w którym technik budownictwa pracuje. Praca w tym zawodzie wykonywana jest przede wszystkim na wolnym powietrzu (budowa obiektów budowlanych), ale także wewnątrz budynków.

Technik budownictwa prawie zawsze pracuje w zespole ludzi. W czasie wykonywania pracy współpracuje ze swoimi zwierzchnikami i nadzorem technicznym. Często kontaktuje się z inwestorami obiektów budowlanych.

Zdecydowana większość techników budownictwa pracuje w firmach wykonawczych.

Na terenie budowy zagrożenie stwarzają m.in. wykopy, rusztowania, części ruchome maszyn budowlanych. Występują również uciążliwości pracy związane z warunkami atmosferycznymi (opady deszczu, śniegu, niskie i wysokie temperatury, wiatr). Dla prowadzących roboty ważna jest umiejętność nawiązywania kontaktów i bezkonfliktowego współdziałania ze współpracownikami.

Technika budownictwa powinna charakteryzować dobra pamięć (dotycząca ludzi, rzeczy, a szczególnie orientacji na terenie budowy). Praca przy zmiennych, niekorzystnych warunkach atmosferycznych i często nieprzewidzianych warunkach technicznych wymaga cierpliwości i umiejętności szybkiego dostosowania do nowej sytuacji. Duże znaczenie w tym zawodzie ma dobra sprawność fizyczna oraz duża odporność na zmienne warunki atmosferyczne. Ważną cechą jest dobry wzrok oraz brak lęku wysokości z uwagi na częstą pracę na wysokich rusztowaniach.

„Budowlańcy” należą do grupy poszukiwanych pracowników w kraju i za granicami naszego państwa. Pracodawcy w kraju oczekują na profesjonalnie przygotowanych absolwentów zasadniczych szkół zawodowych i technikum kształcących dla potrzeb budownictwa. W ich ocenie poza kwalifikacjami zawodowymi, ważne są także kompetencje personalne i społeczne, choćby zaangażowanie w wykonywaną pracę.

4. Technik urządzeń i systemów energetyki odnawialnej

Technik urządzeń i systemów energetyki odnawialnej jest stosunkowo nowym zawodem – został włączony do klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego w 2010 roku. Jego wprowadzenie stanowiło odpowiedź na zwiększające się zapotrzebowanie i zmieniającą się strukturę źródeł energii, wśród których coraz istotniejsze znaczenie odgrywają źródła o charakterze niekonwencjonalnym. Zawód technika urządzeń i systemów energetyki odnawialnej łączy w sobie zagadnienia związane z energetyką, inżynierią środowiska oraz budownictwem autonomicznym i zrównoważonym energetycznie.

OPIS ZAWODU: Technik urządzeń i systemów energetyki odnawialnej jest zawodem szerokoprofilowym, umożliwiającym specjalizację w zakresie: energetyki wodnej, wiatrowej, geotermalnej, słonecznej.

Dotyczy zastosowania w budownictwie urządzeń instalacji systemów energetyki odnawialnej, takich jak: kolektory słoneczne, pompy ciepła, kotły na biomasę, małe elektrownie wodne i wiatrowe. Przedstawiciel tej profesji odpowiada za przygotowanie prac oraz montaż urządzeń. ŚRODOWISKO PRACY: Technik urządzeń i systemów energetyki odnawialnej może być zatrudniony jako: monter/serwisant urządzeń i systemów, osoba nadzorująca czy przedstawiciel handlowy, swoje zadania wykonuje zarówno w budynkach, na budynkach, jak i na wolnym powietrzu. W pracy zawodowej wykorzystuje wiele maszyn i urządzeń, m.in. narzędzia i urządzenia elektryczne, budowlane, pomiarowe jak również sprzęt biurowy, w tym sprzęt IT.

Wykonując prace na wolnym powietrzu, np. montaż kolektorów słonecznych czy elementów pomp ciepła, często narażony jest na trudne warunki pogodowe. Zatem, może być podatny na choroby układu oddechowego, alergie, choroby związane z układem kostno-stawowym. Przy występującym dużym natężeniu hałasu, zbyt silnym lub zbyt słabym oświetleniu okoliczności pracy mogą powodować choroby wzroku i słuchu. Praca przedstawiciela handlowego z uwagi na czas spędzany w samochodzie wiąże się natomiast z narażeniem narządów ruchu, zwyrodnieniami kręgosłupa i stawów.

WYMAGANIA PSYCHOFIZYCZNE: Technik urządzeń i systemów energetyki odnawialnej powinien mieć zdolności manualne i techniczne przydatne przy posługiwaniu się podczas pracy różnymi narzędziami i urządzeniami. Szczególnie istotna jest ogólna sprawność fizyczna, wytrzymałość na długotrwały wysiłek i stres, sprawność układu kostno-stawowego oraz układu mięśniowego (osoby pracujące w tym zawodzie przez większą część dnia są w ruchu), a także odporność na zmienne warunki atmosferyczne. Podczas prac m.in. z urządzeniami pomiarowymi ważną cechą jest dobry wzrok i koordynacja wzrokowo – ruchowa. Wymagana jest umiejętność koncentracji, dokładność, spostrzegawczość, a przy tym podzielność uwagi. Dla przedstawicieli handlowych, doradców oraz osób pracujących przy instalacji nowych urządzeń ważna jest łatwość nawiązywania kontaktów, komunikatywność i umiejętność współpracy z innymi. Przeciwwskazaniami do wykonywania zawodu są wszystkie choroby ograniczające sprawność ruchową, choroby układu kostno – stawowego oraz układu oddychania, a także nadmierna potliwość rąk i zaburzenia równowagi.

MOŻLIWOŚCI ZATRUDNIENIA: Technicy urządzeń i systemów energetyki odnawialnej znajdują zatrudnienie na stanowiskach związanych z montażem instalacji wyposażonych w urządzenia energetyki odnawialnej oraz w nadzorze technicznym. Pracują w budownictwie, energetyce, doradztwie energetycznym w zakresie możliwości wykorzystania odnawialnych źródeł energii, a także w biurach projektowych oraz instytucjach zajmujących się przepisami prawa i normami dotyczącymi ochrony środowiska. Specjaliści, którzy posiadają doświadczenie oraz uprawnienia pozwalające na samodzielne kierowanie robotami, są najczęściej zatrudniani w firmach instalacyjnych, które specjalizują się w projektowaniu i wykonawstwie związanym z: energetyką wodną, wiatrową, geotermalną, wodorową, energią słoneczną, budownictwem energooszczędnym i technologią wiatrową.